ಇದೂ ಕಳೆವುದು

("Thomas Bailey Aldrich" ಅವರ "Even This Will Pass Away" ಯ ಕನ್ನಡಾನುವಾದದ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ..)

ಮನಮುಟ್ಟಿದ ವಸಂತದ ಹಸಿ ಚಿಗುರು
ನಂತರದಿ ಮೊಗವೆತ್ತಿಹ ಚೆಂಗುಲಾಬಿ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಭದಿ ಮಿಂಚಿಹ ಜೋತಂತಿಹ ಭೂಮಿ
ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಸಿಕ್ಕ ಹೊಸ ಮುತ್ತಿನಂತೆ.
ಆದರೂ ಹಳತಿದು ನಾಲಿಗೆಯು ನುಡಿವಂತೆ
ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟು? ಕುಲಕುಲಗಳೇ ಗತಿಸಿ
ಮರೆತು ಮರೆತೋಗಿ; ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳದಿ
ಗೋಪುರ ಮಂದಿರಗಳು ಮುಳುಗಿ; ಎಲ್ಲ ಅಲ್ಪಾಯು
ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿ ದಿನ ಕಳೆದು ಸಾಯುವೆವು
ನಮ್ಮ ಧೂಳಲೆ ಹೊಸ ಗೋಪುರ, ಮಂದಿರದುದಯ
ನಮ್ಮ ಹೆಸರೇ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿ.
ಹೆಸರೇ ಕೇಳದ ಪಟ್ಟಗಳಿತ್ತೆಂದು
ಹಿಮನದಿಯ ಕೆಳಗೆ, ಪರ್ವತದ ಎದೆಗೆ
ಶೋಕಸಾಗರದ ಕಡುನೀಲಿ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ.

ಮೂಲ ಕವನ:    Even This Will Pass Away


 Touched with the delicate green of early May,
Or later, when the rose uplifts her face,
The world hangs glittering in starry space,
Fresh as a jewel found but yesterday.
And yet 'tis very old; what tongue may say
How old it is? Race follows upon race,
Forgetting and forgotten; in their place
Sink tower and temple; nothing long may stay.
We build on tombs, and live our day, and die;
From out our dust new towers and temples start;
Our very name becomes a mystery.
What cities no man ever heard of lie
Under the glacier, in the mountain's heart,
In violet glooms beneath the moaning sea!


Thomas Bailey Aldric